Tíminn líður á undrahraða og sumarið er hálfnað enda datt frúnni það snallræði í huga að skrá sig á sumarnámskeið og tíminn því mældur í verkefnaskilum í vikulok. Nú er að líta á björtu hliðarnar því Lára er frá með skil inn í WebCT "einungis" lokaverkefnið eftir hjá henni (eins og það sé eitthvert smá mál en best er að hafa þetta á léttu nótunum áður en maður …!)
Námskeiðið hjá Stefáni er hálfnað, þ.e. verkefnaskilin til hans, en það sama og hjá Láru, lokaverkefnið sem verður að ráðast í síðar í sumar.
Hvað um það, það er bara að þrauka og til að breyta út af þessu daglega námi og vinnu þá lagði land (og sjó) undir fót og skellti mér á goslokahátíð í Vestamannaeyjum. Þetta voru þriggja daga hátíðarhöld sem fóru fram á hinn prúðmannlegasta hátt í ýmsum veðrum eins og von er á í Eyjum. Ég skemmti mér konunglega enda bjó ég á sínum tíma í 7 ár í Eyjum en minn ágæti eiginmaður er frá Vestmannaeyjum og má því segja að gosið hafi verið örlagavaldur í lífi okkar beggja á sínum tíma.
Mikið var talað um „herbrúði“ hér í den en nú tel ég að best að varpa fram nýju nýyrði sem nær yfir mig og mína líka frá þessu tímabili en það er orðið „gosbrúður“. Rök mín fyrir þessu er að þegar herinn kom og náði sér í konur þá fengu þær áðurnefnt viðurnefni og því ekki að bæta orðinu „gosbrúður“ inn því hvað gerðist ekki þegar fullt af efnilegum Eyja-peyjum komu í „land“ :-)
Smá fréttir af mér og mínum á þessum yndislega sunnudegi! Verð að taka svona til máls þar sem ég er að jafna mig eftir „stór“ hrun tölvunnar í gær. Sá fyrir mér að vetrarvinnan færi fyrir lítið þar sem afritunartaka hefur verið með slappara móti og allt dótið geymt á harða diskinum. Hvað um það ég slapp með skrekkinn og hef setið við langt fram eftir nótu sem og í morgun við að taka afrit. Sé fyrir mér að kvöldið og næsta nótt fari í að strauja elskuna og setja upp á nýtt, eða jafnvel ég kynni mér á morgun hvað nýtt móðurborð og STÓR harður diskur kostar og láti hina róa.
Von er á elsta syninum heim úr þriggja vikna útskriftar-reisu til Mexíkó og Kúbu. Upphaflega ætluðu verðandi byggingatæknifræðingar í reisu til Kína en hún var blásin af sökum SARS og hitt ákveðið. Verð að segja frá því að ég lánaði drengnum (26 ára og býr enn heima) stafrænu myndavélina mína og ætlaði hann að senda myndir heim frá Mexíkó. Hvað um það á fjórða degi hringir hann og lætur okkur vita að það sé ekki mikið um nettengingar í Mexíkó hvað þá að hann geti komist í nógu hraðvirka tengingu til að senda allar myndirnar. Það hló púki í illa innrættu móðurinni sem var búin að vara drenginn við en hann trúði henni ekki, er enn á því stigi að allur heimurinn hljóti að vera með svipaða tækniuppbyggingu og Ísland. Höfum máltækið „Svo lengi lærir sem lifir“ í huga hér!
Yngsti sonurinn (fæddur '86) fékk vinnu (í gegnum klíku) og þá er sá höfuðverkur úti. Getur því m.a. keypt sjálfur áfyllingar í GSM frelsið héðan í frá.
Ekki var sama heppnin yfir dótturinni (24 ára flutt að heiman). Fyrirtækið sem hún var að vinna hjá lagði upp laupana svo hún er nú atvinnulaus og þakka ég fyrir það að hún er með aðra fyrirvinnu en foreldrana. (Ekki fallega sagt en satt engu að síður).
Nú má heimfæra ofangreindar pælingar yfir á stefnur og tel ég að þær tilheyri svokallaðri „Raunsæisstefu“.
Kveð í bili og sný mér að verkefnavinnu áfanganna sem ég er skráð í sem munu eflaust taka sinn tíma á þessu sumri.
Nú er áfanganum lokið og loksins er ég búin með það sem ég ætlaði mér, þ.e. ef hægt er að segja að einhverju sem liggur á hinum síbreytilega Vef sé lokið.
Hér er krækja í skilasíðuna mína. Frá henni eru tengingar í öll verkefnin sem voru unnin í kúrsinum.
Ég samþætti vefleiðangur og lokaverkefni í samvinnu við Sólveigu Friðriksdóttur og gerði hún það sama.
Umfjöllunarefni hjá mér var Útlit og umbrot og hjá Sólveigu var það uppsetning ritgerða.
Kveð alla og segi takk fyrir samveruna. Olof 1:38 PM
22.5.03
Heilsan óðum að færast til betri vegar. Fór aðeins út í sólina í dag og naut þess að vera í smá leti. Nú er að taka sig saman í andlitinu og halda áfram með verkefnavinnuna og var ég að ljúka við smá ættarvef, en þar setti ég inn m.a. ítarlegt æviágrip móðurömmu minnar. Það er byggt á viðtali sem móðursystir mín tók við ömmu árið 1978. Ég fékk leyfi hjá henni og birti það allt. Þetta er skemmtileg aflesning, en að sjálfsögðu er ég ekki í stakk búin til að dæma um það, en læt það flakka.
Það er krækja í vefinn sem ég var að útbúa fyrir Átthagafélag Sléttuhrepps og þar er einnig áhugaverð lesning um Aðalvík, svo ekki sé minnst á myndasíðuna en ég setti inn nokkrar myndir sem ég tók sl. sumar.
Læt þetta duga í bili. Olof 12:26 AM
18.5.03
Á þessum yndisfagra sunnudegi sit ég hér við tölvuna mína og er að koma smá bloggi á blað til að láta vita að ég er enn við lýði.
Síðastliðinn miðvikudag fór ég í skurðaðgerð á St. Jóseps í Hafnarfirði og þrátt fyrir að slíkt sé ekki tilhlökkunarefni þá verð ég að geta þess hve það er yndislegur staður. Allt svo heimilislegt og starfsfólkið einstaklega elskulegt. Til að kóróna allt saman þar var þar innandyra „grískur ...!“ sem reyndist vera deildarlæknir á handlækningadeild og hafði allt til að bera, útlit, umhyggju fyrir sjúklingum og elskulegheit. Á slíkum stundum læðist að manni ósk að vera ca 20-30 árum yngri en maður er, annars verð ég að segja að ég er hæst ánægð með mitt goð sem hefur staðið mér við hlið sl. 30 ár, en það gerir ekkert til að láta smá dagdrauma fljóta með öðru hverju :-)
Það er skemmst frá því að segja að ég er ekki til stórræðnanna þessa daga en með hækkandi sól þá vonandi hefst þetta allt saman því það sem skiptir máli er að koma sér til heilsu á ný og hitt bíður bara á meðan. Olof 11:11 AM
11.5.03
Síðastliðinn föstudag fór ég á „reunion“ mót. Tilefnið var að halda upp á fullaðarpóf hjá árganginum 1953 módel. Eins og oft vill verða þegar er langt um liðið þá þekkjast ekki allir aftur á augabragði. Því má líkja fyrstu klukkustundinni við púsluspil þar sem reynt var að bera saman andlit úr minningunni, með aðstoð gamalla bekkjarmynda, og þeirra sem mættu. Þetta reyndist hin besta skemmtun og þegar upp var staðið þá hafðist þetta allt. Við höfðum öll fullorðnast á mismunandi vegu en þannig er nú einu sinni lífið það fer um okkur misjöfnum höndum. Hvað um það þegar allir voru farnir að þekkja hvor aðra aftur eins og fyrr á öldum þá var ekki að merkja að 20 ár voru liðin síðan við hittumst síðast og sumir jafnvel að hittast í fyrsta sinn frá því að við lukum 2. bekk í gaggó. Ég tók mikið af myndum og ætla að setja þær inn á heimsíðuna mína við fyrsta tækifæri og þar má glöggt sjá hve vel allir smullu saman.
Laugardagurinn fór í eitt það skelfilegasta migerikast sem ég hef fengið lengi og ekki get ég kennt neinni kapavínsdrykkju þar um því einu veitingarnar sem frúin innbyrti á föstudagskvöldinu voru tvö sódavatnsglös enda minnug uppákomunnar um daginn. Náði síðan að rísa úr rekkju kl. 21 og þá dró bóndinn mig til að kjósa.
Fór í gönguferð kringum Grafarvoginn í morgun í yndislegu veðri, en nú hef ég setið við tölvuna frá hádegi í verkefnavinnu og smám saman er að komast heildarmynd á það sem eftir er. Olof 8:20 PM
6.5.03
Eftir langan vinnudag var ánægjulegt að vera boðin í opnunargilli Nordica hótelsins milli 17-19. Reyndar mætti ég ekki fyrr en um kl. 18 en mikil breyting hefur átt sér stað frá þeirri Hótel Esju sem þarna var. Glæsileg salarkynni og yndisleg herbergi. Veitingarnar sem voru bornar fram voru hver annarri betri þannig er maður verður að vera þakklátur fyrir að lenda ekki oft í slíkum kræsingum því annars þyrfti að endurnýja fataskápinn oftar en nú er. Það er nokkuð furðulegt þegar á það er litið hversu fötin eiga það til að hlaupa inn í skáp. Ætli það sé eitthvað í sambandi við rakastigið? Get ekki fullyrt það, kannski veit það einhver.
Nú er það þessi blákaldi aftur tekinn við og nú er setið við í verkinu endalausa … sem vonandi fer að sjá fyrir lokin á. Olof 8:32 PM
5.5.03
Eins og kom fram í síðasta bloggi fór ég í langt helgarleyfi til Vestmannaeyja. Lystisnekkjan Herjólfur lagði frá Þorlákshöfn um hádegisbil á fimmtudegi í yndislegu verðri. Það undarlega var að þegar til Eyja kom þá var snjór yfir öllu sem er mjög sérstakt á þessum árstíma. Hvað um það það er enginn verri þó smá snjór og kuldi sé, því sól skein í heiði og ekki mikill vindur. Til að kóróna allt þá var ég með bóndann hjá mér sem er hinn vænsti hitagjafi ef á þarf að halda.
Þar sem minn bóndi er innfæddur Eyjapeyi þá var notalegt að eyða helginni í góðra vina hóp og nutum við þess að láta dekra við okkur sem konungborin. Engin eldamennska, ekkert uppvask, ENGIN HEIMILISSTÖRF í 4 daga, þvílíkur lúxus.
Yfirgáfum sælureitinn á sunnudag og sigldum aftur til baka með fríðu föruneyti Kvennakórs Reykjavíkur, en þær höfðu eytt helginni í Eyjum við söng, gleði og glaum, eins og við!
Þegar heim var komið á sunnudagskvöldið þá höfðu elskurnar mínar (börnin) eldað fyrir „gamla settið“ þannig að draumurinn hélt áfram.
Nú blákaldur raunveruleikinn tekinn við og verkefnin bíða eftir því að á þeim sé tekið og þeim lokið. Til marks um að hversdagslífið sé búið að ná yfirhöndinni aftur þá má geta þess að ég eldaði mat áðan fyrir fjölskylduna :-) Olof 8:03 PM
1.5.03
Hef ákveðið að fara í lagt helgarleyfi og ferðast suður á bóginn sjóleiðina til Vestmannaeyja. Verð þar fram á sunnudagskvöld með það eitt í huga að slappa af. Ef ég kemst í tölvu sendi ég línu annars læt ég frá mér heyra á sunnudagskvöld eða mánudag. Olof 12:43 AM
29.4.03
Nú er liðinn nokkur tími síðan ég bloggaði síðast. Að hluta til má rekja það til leti og að hluta til veikinda yfir síðustu helgi þar sem erfitt reyndist að reisa höfuð frá kodda sökum mikillar kampavínsveislu á föstudagskvöldinu, en eins og maðurinn minn sagði þegar hann sótti mig: Þú ert græn í framan! þá lyndir mér illa við kampavínið. Það tók sem sé tvo daga að jafna sig og þótti mér illa farið með helgina.
Nú er ég búin að vera að reyna að bæta mig og er lagt kominn með vef-/kennsluleiðangur, en þá er það líka hvenær er maður ánægður með afraksturinn og telur sig vera búinn?
Hef oft velt því fyrir mér hvort ekki sé hægt að setja lög eða reglugerð sem bannar vinnu þegar veðrið er eins og það er núna. Gæti hugsað mér langa göngu í þessu yndislega veðri, en einhvern veginn er þetta tímabil lok apríl og maí alltaf gott, enda ber að hafa í huga að það er prófatímabil og kennarar (og við sem nemendur) oft mjög uppteknir á þessum árstíma. Olof 5:56 PM